Τετάρτη 29 Νοεμβρίου 2017
Κωνσταντίνος Πρίγγος - «Πάσαν την ελπίδα μου», Πέτρου Μπερεκέτου
Πρόκειται για τον Καλοφωνικό Ειρμό «Πάσαν την ελπίδα μου» σε μελοποίηση Πέτρου Γλυκέος του Μπερεκέτου και εκτέλεση του αοιδίμου Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Κωνσταντίνου Πρίγγου. Ο λόγος που δεν παρατίθεται το πρωτότυπο κείμενο είναι ότι ο δάσκαλος το έψαλε από στήθους και υπάρχουν κάποιες μικροδιαφορές και συντμήσεις στο μέλος. Παρατέθηκε δε το κείμενο από την τελευταία έκδοση της Θείας Λειτουργίας του Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Αγιωτάτης Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως κ. Χαριλάου Ταλιαδώρου, όπου γίνεται απόπειρα καταγραφής του μέλους της εκτελέσεως αυτής.
Σημειωτέον ότι ο μακαριστός άρχων παραλείπει μια μικρή φράση, όπου στο βίντεο παρατίθεται σε πιο ανοιχτό χρώμα.
Η εκτέλεση έλαβε χώρα κατά πάσα πιθανότητα στα 1958 στο Λουτράκι και εκδόθηκε στο 2ο δίσκο από το 2ο διπλό CD που εξέδωσε με εκτελέσεις του άρχοντος ο Αθανάσιος Πέττας υπό τον τίτλο «Πατριαρχική Βυζαντινή Μουσική Κληρονομιά». Αποτελεί τη μόνη γνωστή
Τρίτη 28 Νοεμβρίου 2017
Δευτέρα 27 Νοεμβρίου 2017
ΣΗΜΕΡΑ 27/11/17 ΕΓΙΝΕ Η ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΓΕΡ. ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΣΑΛΙΚΗ !!!!!
Δημοσιεύτηκε στις 27 Νοε 2017
Σύμφωνα με τη Romfea.gr και τον κ. Αιμίλιο Πολυγένη που υπογράφει το άρθρο Αγιοκατατάχθηκε σήμερα, Δευτέρα 27 Νοεμβρίου, ο Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης.Στην αγιοκατάταξη του Γέροντος Ιακώβου Τσαλίκη προχώρησε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, σε συνεδρίασή της, υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου.
Να σημειωθεί ότι η μνήμη του Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη θα εορτάζεται στις 22 Νοεμβρίου.
Λίγα λόγια για τον βίο του
Ο γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1920 από ευσεβείς γονείς.
Ο μικρός Ιάκωβος ήταν επτά χρονών και είχε μάθει απέξω την θεία Λειτουργία χωρίς να γνωρίζει γράμματα. Το 1927 πήγε σχολείο και διακρίθηκε για τις επιδόσεις του. Η αγάπη του για την εκκλησία ήταν έκδηλη.
Την ίδια χρονιά εμφανίσθηκε μπροστά του η Αγία Παρασκευή και του φανέρωσε το λαμπρό εκκλησιαστικό του μέλλον ενώ συχνά διάβαζε ευχές, προσευχόταν και θεράπευε συγχωριανούς του.
Από το 1938 και μετά η ζωή του ήταν καθαρά ασκητική. Έτρωγε λίγο, κοιμόταν ελάχιστα, προσευχόταν συνεχώς και δούλευε σκληρά. Τα βάσανα και οι κακουχίες της κατοχής ταλαιπώρησαν τους άτυχους πρόσφυγες. Τον Ιούλιο του 1942 πέθανε η μητέρα του προλέγοντας του ότι θα γίνει ιερέας.
Ο διοικητής του τον εκτιμούσε ιδιαίτερα και ήταν από τους λίγους που κατάλαβε το λαμπρό μέλλον που θα είχε το νεαρό προσφυγόπουλο. Μετά την απόλυση του από το στρατό (1949) ο Ιάκωβος σε ηλικία 29 χρονών χάνει και τον πατέρα του.
Ο αγώνας του τώρα για να αποκαταστήσει την αδελφή γίνεται εντονότερος, χωρίς όμως να παραμελεί αυτό το οποίο ποθεί από τα παιδικά του χρόνια. Να γίνει μοναχός.
Σε ηλικία 32 ετών πλέον ο Ιάκωβος γίνεται δόκιμος μοναχός και στις 19 Δεκεμβρίου 1952 στην Χαλκίδα ο Μητροπολίτης Γρηγόριος τον χειροτόνησε ιερέα.
Στις 25 Ιουνίου 1975 ο γέροντας Ιάκωβος ανέλαβε το πηδάλιο της μονής της μετανοίας του.
Από το 1990 και μετά ο γέροντας δεν είχε πλέον δυνάμεις και οι κρίσεις στην υγεία του αυξήθηκαν. Τον Σεπτέμβριο του 1991 μετά από μικρο-εμφράγματα νοσηλεύθηκε στο Γενικό Κρατικό.
Το πρωί της 21ης Νοεμβρίου 1991 πήγε στην ακολουθία, έψαλε και κοινώνησε.
Μόλις ήλθαν οι πατέρες ο γέροντας προσπάθησε να σηκωθεί, αλλά ζαλίστηκε. Η αναπνοή του βάρυνε, ο σφυγμός του εξασθένησε και από τα χείλη του βγήκε ένα μικρό φύσημα Ο γέροντας είχε πάρει πλέον τον δρόμο για την μακαρία ζωή.
Η νεκρώσιμος ακολουθία εψάλη στο ύπαιθρο και μετά από τους επικήδειους λόγους, ο πρώην Κεφαλληνίας Προκόπιος είπε να υψώσουν το φέρετρο ψηλά να δουν οι πιστοί τον Όσιο γέροντα. Μόλις εφάνη το ιερό λείψανο με μία φωνή οι χιλιάδες των πιστών κραύγασαν « Άγιος, Άγιος».
TOΗΧΗΤΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ Ρ/Σ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Κατηγορία Πρόσωπα και ιστολόγια
Άδεια Τυπική άδεια YouTube
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)